भरकटलेला एक नकाशा...

 भरकटलेला एक नकाशा...
जन्मास येता खूप रडलो,
आईच्या कुशीत सुखात निजलो,
बापाचे मात्र संस्कार
कानी पडायचे राहून गेलं,

बालवयात खूप खेळलो,
मातीच्या चिखलात भरपूर लोळलो,
शिक्षणाचं वेड मात्र,
मनी लागायचं राहून गेलं ..

अडाणीच मी तेव्हा,
शेती केली, गुरं वळली,
फळा फुलांशी गप्पा
मारायचं तेवढं राहून गेलं..

कित्येक गायली,
भारूडे अन भक्तीगीते,
देवासमोर झुकायचं,
नतमस्तक व्हायचं तेवढं राहून गेलं..

लग्न केलं संसार केला,
पोराबाळांना आधार दिला,
पण संसाराच्या अस्तिवाशी
एकरूप व्हायचं तेवढं राहून गेलं..

अंती एकदा पाहीला आरसा,
तेव्हा मन उदास होऊन गेलं,
मुक्त आयुष्य जगता जगता,
सुखाने जगायचं तेवढं राहून गेलं...

उतारवयात सतावते आता,
घनघोर काळी निराशा,
मागे वळून पाहिलं जरासं
तर खिजवत होता,
भुतकाळाचा तो दिशाभूल,
भरकटलेला एक नकाशा....

--सुर्यकिरण