Sunday, June 27, 2010 | By: सुर्यकिरण

क्षणमिलन..

पिक्चर फ्रेम करून माझ्या टेबलावर ठेवलेली ही एक कविता... स्मित
क्षणमिलन..
 
तोडून सारी बंधने,
पुन्हा एकदा भेटलो,
तळ्यातल्यां चांदण्या पाहत,
एका आडोश्याला लपलो..

ती भेट मिलनाची,
अवचित होती घडलेली,
पावले वेगात येताना,
घुंगरे पैंजणाची निसटलेली..

पदर तुझा किनारी,
होता वार्‍याने खेचलेला,
स्पर्श तुझ्या थरथर ओठांचा,
मी हळूवार ओठांनी वेचलेला..

रोमांच बेभान होऊनी
या देही संचारलेला,
स्पर्शवेलींच्या झुल्यात,
झोका उंच आकाशी भिडलेला,

गंध शुभ्र रातराणीचा,
तुझ्या केसात पसरलेला,
रंग गुलाबी तुझ्या गाली,
सखे धुंद बेधुंद झालेला

खरतंर तुझ्यामाझ्या मिठित तेव्हा,
संवादही अगदी अबोल झालेला,
नजरेच्या खाणाखुणांनी अखेर,
मिलनक्षण तो लाजूनी हसलेला... 

-- सुर्यकिरण

0 प्रतिसाद..:

Post a Comment