Sunday, February 28, 2010 | By: सुर्यकिरण

आजही आठवतेय मला..


आजही आठवतेय मला..



आजही आठवतो मला,

तुझ्या तो पापण्या झुकवून,

केलेला गुलाबी सलाम..



दुरून अशी येताना,

पदर सावरूनी तू,

केलेस त्या वार्‍याला गुलाम..



आजही आठवते मला,

तुझ्या शहारलेल्या देहाची,

अलवार अशी थरथर..



मिठीत विरघळता माझ्या,

मिटून घ्यायची किनार पापणी,

तेव्हा पडायचा जगाचाच विसर..



आजही आठवतेय मला,

तुझ्या केसात माळलेली फुले,

शुभ्र सुगंधी मोगर्‍याची..



गळून पडायची ती ही अलगद,

गुलाबी धुंदीत आपल्या,

अन काय तू लाजायची...



आजही आठवतेय मला,

ती सांज खूळी यायची,

घेवून परतीची वेळ बोचरी..



निघायचीस तू जड पावलांनी,

सोडून अर्धवट ती शृंखला स्पर्शाची,

दाखवून स्वप्ने सुखाची हजार,

क्षितीजाआड कुठे नाहीशी व्हायची?



-- सुर्यकिरण..

Thursday, February 25, 2010 | By: सुर्यकिरण

माझ्याशी लग्न करशील?


माझ्याशी लग्न करशील?

ओढ अनाम श्वासांची,
अन क्षणाचा हा दुरावा,
सांग का आता आपण,
सहन करत रहावा

तु माझ्यासाठी अन मी
फक्त तुझ्याचसाठी
असे असतानाही
का करतो चोरून भेटी गाठी

का आता मिठिसाठी,
हवाय झाडामागचा अडोसा,
हातात हात धरण्यासाठी
कशाला हवाय कोणाचा भरोसा..

विश्वास आता कायम आहे
आपल्या दोघांच्याही श्वासात,
मग कशाला जगायचे आपण
क्षणात विरणार्‍या गुलाबी आभासात..

आता हवीये तू मला
माझ्या या सहजिवनात,
मळवट कपाळी भरूनी,
जोडवी घाल तुझ्या पायात

धागा आयुष्याचा बांधीन,
मी तुझ्या गोड गुलाबी गळ्यात,
अन होईल मी एकरूप तुझ्याशी,
मधूचंद्र चांदण्याच्या खळ्यात..


-- सुर्यकिरण

कविता - माझी मैत्रीण..


कविता - माझी मैत्रीण..


तू नव्हतीस तेव्हा,
कविताच माझी मैत्रीण होती,
रक्ताच नव्हतं नात कोणतं,
तरीही माझ्या रक्तात ती वाहत होती..

तू आलीस अन शब्दांना,
परीसाचा स्पर्श लाभला,
तुझ्यावर लिहिताना गजल,
भावनांना नवा हर्ष लाभला..

तुझ्यावर लिहित गेलो,
अन तुझ्या प्रेमात पडलो,
तुझ्या काळजाचा विश्वात,
स्वत:लाच विसरून गेलो...

रोज शब्दातून तुला भेटयचो,
ओठातलं सारं काही नेहमी,
माझ्या कवितेतून थेट तुझ्या,
मनालाच सांगत रहायचो..

जेव्हा मला वाटलं होतं,
कि तुला डोळे भरून पहावं,
पण शब्दात जगणारा मी,
मुखवट्यातूनच आपलं जगणं असावं..

तू सोदून गेलीस मला,
पण माझ्या कवितेने जपलय तुला,
मी तुझीच आहे रे पण,
दुर नको जौ देऊ त्या मखमली फुला



-- सुर्यकिरण
Sunday, February 21, 2010 | By: सुर्यकिरण

अतृप्त...


अतृप्त....


मदनाचे घुमले वारे,
झिंग आली अता अंगा,
कुठे भेटेल मज रती,
एकदा तरी सांगा..

देही वणवा पिसाटला,
अंग अंग शहारले,
ओठांच्या या किनार्‍याला,
गुलाबी लाटांनी स्पर्शले..

श्वासांचाही सोसवेना भार,
काळीजातही धडधड होतेय,
डोळे घट्ट मिटूनी घेता,
तुझी मखमला काया खुणावतेय..

स्पर्शालाही आले उधाण,
ना उरली आता मर्यादेची जाण,
रुप तुझ अप्सरा समान,
जणू सौंदर्याची तू खाण..

होऊदे एकरूप या देही,
अगदी रोमा रोमातूनी,
पाझरूदे कुंभ प्रितरसाचे,
अगदी काठ देहाचे ओसांडूनी..

नाही निजणार काया,
जरी येईल पहाट बोलवाया,
रंगलाय आता हा खेळ प्रितीचा,
नाही शमणार धुंदवेडी काया...

-- सुर्यकिरण...

मैफिल..


मैफिल..

माझ्या हसण्यापरी सये,
तुझे स्मितचं होतं सुंदर,
जणू उगवतीच्या पदराला,
नाजूक अशी झालर...

मिठित तुझं येणं अन,
स्पर्शाची मोहीनी घालणं,
देहावरचं जणू गुलाबी,
स्पर्शांच नक्षिदार गोंदणं..

तुझ्या ओठांवरचे मखमल,
जणू मधाचा गं सागरं,
बिलगता ओठांच्या पाकळ्या,
घडतो रातीचा गं जागरं..

डोळ्यात गं तुझ्या राणी,
मदहोश अशी ती नजर,
रोखून धरता एकटक तीला,
पडतो मज स्वत:चाच विसर..

सोबत तुझी म्हणजे ,
सखे मैफिल गं आयुष्याची,
मग कशास हवाय घोट मदिरेचा,
रोमारोमात आता भिनलीये नशा,
तुझ्या मदमस्त कौमार्याची...

-- सुर्यकिरण ..

होकार...


माझा होकार दिसेल तुला,
माझ्या या नजरेत..

माझा होकार दिसेल तुला,
काळजाच्या स्पंदनात..

माझा होकार दिसेल तुला,
माझ्या स्पर्शाच्या उमलत्या कळीत..

माझा होकार दिसेल तूला,
बंद ओठांच्या पाकळीत..

माझा होकार दिसेल तुला,
माझ्या चाफ्याच्या भरल्या ओंजळीत..

माझा होकार दिसेल तुला,
प्रेमासाठी फैलावलेल्या झोळीत..

माझा होकार दिसेल तूला,
वर आकाशाच्या निळाईत..

माझा होकार दिसेल तुला
सागराच्या गहिर्‍या पातळीत..

माझा होकार दिसेल तुला,
दाही दिशांच्या अंतरीत..

माझा होकार दिसेल तूला,
अखेरच्या श्वासातही,
मालवेल अखेर ज्योत प्राणाची,
तव दिसेल होकार माझ्या आत्म्यातही...

--- सुर्यकिरण ---

सावळा जीव माझा..


सावळा जीव माझा..


सावळ्या हरीची,
का भावते प्रीत तूला,
इतकं मनात प्रेम तरी,
का हा असा अबोला?

पाहते वाट त्याची,
रात रात जागूनी,
क्षिणती डोळे थकते गात्र,
तरीही का अस खुळेपणा..

रचते ओव्या आठवणीत त्याच्या,
शब्द फुलांची गं विणते माळ,
भेटते स्वप्नी त्या वेड्यास,
अन दाटून येते तुझ्या मनाचे आभाळ..

कधी भेटशील तू त्याला,
पदराआडून नजरेत भरशील त्याला,
त्याच्या सावळ्या देहास स्पर्शून,
तुझं सर्वस्व दे आता त्याला..

अडवू नकोस अशी आता,
पैंजण वेड्या पावलांना,
धावत जा त्याच्याकडे,
तोडून तुझ्या सार्‍या बंधनांना..

- सुर्यकिरण -

"अल्विदा"


"अल्विदा"

चंद्रही नाही आज,
चांदण्याही गेल्या लपून,
कुठे हरवला वारा,
नाजूक कळ्यांना हिरमूसून..

पायवाटा दिशा हरवल्या,
अदृश्य जाहल्या सावल्या,
वाट तुझी पाहताना,
मुसमुसल्या नयन बाहूल्या..

निद्राही झाली गायब,
अन स्व्पने झाली भकास,
क्षणा क्षणाला छळतो आहे,
आठवणीचा मुका सहवास..

शब्द सारे सांडले,
भावनांशी उगाच भांडले,
तुझ्याविना सये माझ्या कवितेने,
जगासमोर दारिद्र्य मांडले..

वळूनी बघ एकदा,
तुझाच मी सखासर्वदा,
नतमस्तक माफ़ी मागतो आता,
नको म्हणूस कायमचा "अल्विदा"

-- सुर्यकिरण

नको विसरूस मला..



नको विसरूस मला..
 
अजूनही मी तुझाच आहे,
तुझ्या काळजाचा श्वास आहे,
नको विसरूस मला..

तुझ्या वेड्या चांदणीचा,
एकलाच असा चंद्र आहे,
तुझ्या आठवणीच्या लाटांना
कवेत घेणारा समुद्र आहे..
नको विसरूस मला..

अजूनही ठेवलाय जिंवत,
स्पर्श तुला सुखवणार्‍या मिठीचा,
अजूनही दरवळून जातो सुंगध,
तुला बेधुंद करणार्‍या कळीचा..

अजूनही मी पाहतो स्वप्ने,
तुझ्या सोबत जगलेली,
काहीशी पुर्ण तर काहीशी,
अर्धवट तुझ्या आठवणीत भिजलेली..

आजही भांडतो पावसाशी,
वैर श्रावणसरींशी मी घेतो,
तुला नजर लावणार्‍या त्या थेंबाना,
आज मी जिव्हारी गं लावतो..

आजही वाट पाहतात,
डोळे माझे पाणावलेले..
तू पाठमोरी होताना,
अक्षर: माझे गात्र क्षिणलेले..

नको विसरूस मला,
होते आपले नाते जुळलेले,
सरणावरचे प्रेतही माझे,
मोक्षासाठी तुझ्या मिठिसाठी तरसलेले...

--सुर्यकिरण--


Saturday, February 20, 2010 | By: सुर्यकिरण

माझी ओळख ...

मी सुर्यकिरण ,
नाव काहिस वेगळं वाटतय ना, मलाही तसचं वाटलेलं जेव्हा मला नावं म्हणजे काय असतं ते कळालं तेव्हा ! नावात काय ठेवलयं ! असोत.. मी एक सुशिक्षित पण बेकार नाहीये.. सध्या जनरल मोटर्स मध्ये नोकरी करतो.. सुरुवात आहे ही माझ्या व्यावसायिक आयुष्याची तेव्हा, बघुयात कसा कस लागतोय माझ्या कष्टाचा अन परिश्रमांचा.. मी पुण्यातला .. हो त्याच पुण्यातला ज्या शहराचा एकेकाळी शांत, सुसंस्कृत, अन विद्येचं माहेरघर म्हणूण लौकिक होता.. पण अता.. जाऊदेत... मला वाचायला खुप आवडतं त्यामूळे वर्तमानपत्रातले लेख, पुस्तके वाचतो मी अन कधी कधी इंटरनेटवरही वाचतो.. त्यातूनच मला लिहायची सवय लागली अन ह्या सवयलीला माझं व्यसन बनवण्यासाठी आज मी तुमच्या समोर माझा एक ब्लॉग घेवून येतो आहे.. तेव्हा जरूर तुम्ही इथे हजेरी लावावी अन तुमचे अभिप्राय, सुचना मला सांगाव्यात...
धन्यवाद.
सुर्यकिरण..