सावळा जीव माझा..
सावळ्या हरीची,
का भावते प्रीत तूला,
इतकं मनात प्रेम तरी,
का हा असा अबोला?
पाहते वाट त्याची,
रात रात जागूनी,
क्षिणती डोळे थकते गात्र,
तरीही का अस खुळेपणा..
रचते ओव्या आठवणीत त्याच्या,
शब्द फुलांची गं विणते माळ,
भेटते स्वप्नी त्या वेड्यास,
अन दाटून येते तुझ्या मनाचे आभाळ..
कधी भेटशील तू त्याला,
पदराआडून नजरेत भरशील त्याला,
त्याच्या सावळ्या देहास स्पर्शून,
तुझं सर्वस्व दे आता त्याला..
अडवू नकोस अशी आता,
पैंजण वेड्या पावलांना,
पैंजण वेड्या पावलांना,
धावत जा त्याच्याकडे,
तोडून तुझ्या सार्या बंधनांना..
- सुर्यकिरण -

0 प्रतिसाद..:
Post a Comment